Cóż to był za dzień? Coś strasznego, właśnie siadam w fotelu i popijam gorącą herbatę, chociaż wolałabym mocnego, zimnego drinka. Niewiarygodne, do jakiego stanu może doprowadzić jeden człowiek drugiego. A w zasadzie dzień zapowiadał się całkiem przyjemnie. Piękne sobotnie popołudnie – brak planów – jedyny, jaki miałam rano to nie narobić się. Zakończył się właśnie tydzień pracy, w którym sprawdzano moje postępy, jakie poczyniłam na stanowisku dyrektor banku konin przez ostatnie pół roku. Suma summarum wyszło nie najgorzej, ale stres i przemęczenie dało się we znaki. Miałam odpoczywać, więc, aż tu nagle dzwonek do drzwi a za nimi … teściowa. Początkowo nawet mnie to ucieszyło, ale stan ten nie trwał zbyt długo. W przeciągu dwóch godzin wytknęła mi wszystko, że w domu mnie nie ma, że nie posprzątane na podwórku, że brakuje wody mineralnej itd. Koszmar. Skutecznie wyprowadziła mnie z równowagi. Niesamowite, że jestem dyrektor banku konin, zarządzam personelem, klientami korporacyjnymi, nadzoruje budżet departamentu, a nie mogę sobie poradzić z jedną starszą panią. Niesamowite. Postanowienie na najbliższy czas – trenować i nie dać się wyprowadzać z równowagi.
Leave a Reply