Udało się! Udało, udało! Przyznaje nie spodziewałam się tego. Proces, który założył się na dzisiejszy sukces był długi i wyczerpujący. Studia – pięć lat kieratu na renomowanej uczelni państwowej. Zaznaczam dzienne – wydawałoby się super sprawa. Tak, ale wcale taka super nie była. Miliony godzin spędzone nad książkami, wykłady, biblioteki. No i weekendy – rezygnacja z imprez a nawet, jeśli brałam w nich udział to tylko stojąc za barem i to z tej gorszej strony, – bo jakoś trzeba było opłacić mieszkanie. Ale dobrze nie plujmy sobie w brodę – stypendium było? Było. Wysoka średnia osiągnięta? Osiągnięta. Studia skończone, magisterka obroniona. Wertowanie ogłoszeń w sprawie pracy zakończone. Znalazłam odpowiednie i co? Ha!! Dostałam się!! Zatrudnili mnie będę piastować posadę dyrektor banku Poznań. Rekrutacji była długa i naprawdę wyczerpująca. Ale nie ważne, to już przeszłość. Mama się cieszy, a tata? A w oczach taty jestem najlepsza – to jest coś! Maleńka – jesteś wielka – tak powiedział patrząc mi w oczy. Ja dyrektor banku Poznań i kto by pomyślał? Ciekawe jak to będzie jutro? Spędziłam godzinę przed szafą – śmieszne przecież najważniejsze jest to, co mam w głowie. Ciekawie, jaki jest zespól, jak mnie przyjmą? No i co najważniejsze czy dam sobie radę? Pewnie, że tak! Dam radę, przecież zaszłam już tak daleko…
Leave a Reply