Przyjechałem do Zakopanego z Warszawy. Pracuję na stanowisku dyrektor banku Zakopane. Jak tu przyjechałem, nie rozumiałem górali – ich sposobu życia, ich gwary. Pracuję już tutaj 10 lat. Mam całkiem niezłe wynagrodzenie – 4500zł. Znam swoich klientów, wiem o nich wszystko. Wiem, kto będzie spłacał kredyt, a kto będzie się tylko coraz bardziej zadłużał. Wiem, jakie problemy mają moi klienci. I wiem, komu mogę pomóc. Dyrektor banku Zakopane to nie tylko ktoś, kto może dać ci kredyt, czy doradzić w kwestiach finansowych, ale także jest powiernikiem twoich trosk i kimś, kto cię wysłucha. Zakopane to wielka metropolia jak Warszawa, ale to małe miasteczko. A górale są otwarci i bezpośredni. Gdy się wejdzie do ich środowiska, gdy się już jest swojakiem, to można liczyć na ich sympatię. Trzeba tylko pamiętać, że górala nie można zdenerwować, bo ciupaga nie tylko jest ich ozdobą. Dyrektor banku Zakopane musi być twarde zasady i nie dać się manipulować czy to klientom, czy pracownikom. Nie można trzymać się tylko przepisów, bo oprócz przepisów jest zdrowy rozsądek, ale nie można też popaść w drugą skrajność i robić wszystko, co chcą klienci. Bycie na stanowisku kierowniczym wiąże się z dużą odpowiedzialnością. Trzeba zadbać o pracowników, by solidnie i efektywnie pracowali, trzeba zadbać o atmosferę banku, żeby każdy chciał do niego przychodzić, trzeba zadbać o klientów, żeby czuli się swobodnie i przyjemnie jak w domu.
Leave a Reply